Gençler İçin Peygamberler Tarihi 3

Gençler İçin Peygamberler Tarihi Serisi’nin üçüncü kitabı Hz. Hızır’la başlıyor; Hz. Yuşa, Hz. Davud, Hz. Süleyman, Hz. Lokman, Hz. Üzeyr, Hz. Yunus, Hz. İlyas, Hz. Elyesa, Hz. Zülkifl derken Hz. Zekeriyya, Hz. Yahya ve Hz. İsa’ya kadar geliyor. Bu kitapta Ömer Faruk Paksu, yine bildiğimiz kıssaların içinde daha önce hiç duymadığımız ayrıntıları genç okurlarıyla paylaşıyor.

Mesela Hz. Davud’u çoğumuz Câlut’la mücadelesinden tanıyoruz. Ama onun daha genç bir delikanlıyken, herkesin karşısına çıkmaya çekindiği Câlut’a yalnızca bir sapanla meydan okuduğunu okuyunca hikâye başka türlü geliyor insana. Hele o sapanı yıllarca çobanlık yaparken kullandığını öğrenince… Demek ki insanın hayatında hiçbir emek bütünüyle kaybolmuyor diye düşünüyorsunuz.

Hz. Süleyman’ın bölümü ise baştan sona merak uyandırıyor. Kuşların ve hayvanların dilini biliyor, rüzgâr emrinde, ordusunda insanların yanında cinler ve hayvanlar da var. Peki Hüdhüd’ün bu orduda bir görevi olduğunu kaçımız biliyoruz? Meğer su buluyor, bulduğu yerin üzerinde daireler çizerek uçuyor ve kuyunun nereye açılacağını gösteriyormuş. İşte kitapta bunun gibi, bildiğimiz kıssaların arasında kalmış pek çok ilginç ayrıntıyla karşılaşıyoruz.

Benim kitapta sevdiğim bölümlerden biri de Hz. Lokman’ın öğütleri oldu. Çünkü söylediklerinin üzerinden yüzyıllar geçmiş olsa da bazı cümleleri bugün bir büyüğümüz karşımıza oturup söylüyormuş gibi. “Sabrın başlangıcı zor, sonu tatlıdır.” diyor mesela. Bir başka öğüdünde insanın yaptığı iyiliği ve kendisine yapılan kötülüğü unutmasını söylüyor. Üzerinde biraz düşününce insanın ilişkilerine bakışını değiştirecek kadar güçlü öğütler bunlar.

Ama kitapta sadece ilginç ayrıntılar yok. Hz. Hızır’ın hikâyesini okurken gördüğümüz her şey hakkında hemen hüküm vermemeyi; Hz. Davud’da cesareti ve emeği; Hz. Lokman’ın sözlerinde insanın diline, öfkesine ve davranışlarına nasıl sahip çıkması gerektiğini düşünüyoruz. Hz. Yunus’un hikâyesine geldiğimizde ise insanın yaptığı bir hatadan sonra dönüp yeniden başlayabileceğini görüyoruz. Zaten bütün bu kıssaları gençlerle yeniden buluştururken istediğimiz şey, onların sadece ne yaşandığını öğrenip geçmeleri değil.

Bu noktada biz gençlerin peygamberleri yalnızca “Adı neydi, mucizesi neydi?” diye öğrenmesini istemiyoruz. Hayatlarında neler olduğunu merak etsinler, verdikleri mücadeleyi anlasınlar, okudukları bir olayın üzerinde biraz dursunlar istiyoruz. Çünkü çocukken birkaç cümleyle öğrendiğimiz kıssaların içinde aslında ne çok insan, şehir, mücadele ve ayrıntı varmış…

Ben kitabı editör gözüyle okurken en çok bunu düşündüm. Bildiğimizi sandığımız kıssaların biraz daha içine girdiğimizde, peygamberlerin hayatlarında dönüp kendi hayatımıza bakacağımız ne çok yer olduğunu fark ediyoruz.